Ομιλίες

Κυρίες και Κύριοι συνάδερφοι,

Πέντε σχεδόν χρόνια, πέρασαν, από τον Μάιο του 2010, όταν η χώρα δηλαδή υπέγραψε άρον-άρον το πρώτο μνημόνιο, και σήμερα, στην αίθουσα αυτή, συζητάμε την τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών η οποία έρχεται να ανακουφίσει, να διορθώσει και να απονείμει δικαιοσύνη σε πολίτες και επιχειρήσεις.

Θα ήθελα κύριοι συνάδερφοι να σταθώ λίγο περισσότερο στα τρία ρήματα που μόλις χρησιμοποίησα, όχι τυχαία, για να καταδείξω αυτό που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία και το οποίο θα πρέπει να επιτυγχάνεται με όλες τις νομοθετικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες που θα παίρνει η κυβέρνηση από δω και μπρος.

«Ανακουφίσει»: Αυτό θα πρέπει να είναι πρώτιστο μέλημα της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου στο δρόμο προς τη μετα-μνημόνιο εποχή. Οι έλληνες πολίτες έχουν υποστεί τη βάσανο μεγάλων περικοπών, έχουν δει τα εισοδήματά τους να μειώνονται δραματικά, έχουν υπομείνει απίστευτες θυσίες και όλα αυτά γιατί συνειδητοποίησαν τους κινδύνους και έκλεισαν τα αυτιά στις σειρήνες του ανέξοδου λαϊκισμού.

Τώρα λοιπόν που η δοκιμασία φτάνει στο τέλος, τώρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας διαβεβαιώνει πως «τα μνημόνια έχουν λάβει τέλος», η πολιτεία οφείλει να νομοθετεί με στόχο την ανακούφιση των πολιτών. Με αυτόν τον τρόπο οι Έλληνες θα δείξουν εμπιστοσύνη στον ορθό δρόμο και συνάμα θα μπουν οι βάσεις για την αποκατάσταση των σχέσεων ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική.

«Διορθώσει»: Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, πέντε σχεδόν χρόνια μετά το Καστελόριζο, σήμερα που κάποιοι ανερυθρίαστα γυρνούν την Ελλάδα διεκδικώντας το αλάθητο και επαναλαμβάνουν ξεδιάντροπα το «λεφτά υπάρχουν», γνωρίζουμε όλοι καλά, τουλάχιστον μέσα στην αίθουσα αυτή, πως η εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος δημιούργησε τεράστιες στρεβλώσεις στην ελληνική κοινωνία και σε πολλές περιπτώσεις, αντί να θεραπεύσει, απεναντίας άνοιξε μεγαλύτερες πληγές, δημιούργησε πιο βαθιά τραύματα, στο σώμα μιας ήδη τραυματισμένης κοινωνίας.  
Οφείλουμε λοιπόν, χθες αν είναι δυνατόν, ως ευνομούμενη πολιτεία να στείλουμε μήνυμα διόρθωσης όλων των αδικιών. Μόνο με τον τρόπο αυτό θα ανακτήσουμε τη χαμένη μας αξιοπιστία και θα μπορέσουμε να θέσουμε βάσεις εμπιστοσύνης και ανάπτυξης.

«Απονείμει Δικαιοσύνη». Κύριοι Υπουργοί. Οφείλω σήμερα από το βήμα αυτό, υπεύθυνα, και χωρίς καμία κρυφή σκέψη για δημιουργία εντυπώσεων, να σας χτυπήσω το καμπανάκι. Οφείλουμε κυρίες και κύριοι συνάδερφοι, να βρεθεί ένας τρόπος να επιβραβεύσουμε τους έως σήμερα συνεπείς φορολογούμενους Έλληνες, είτε ιδιώτες είτε επιχειρηματίες. Ποιος θα είναι αυτός; Η γενναία μείωση των επιτοκίων ίσως είναι ένα πρώτο βήμα. Οι συνεπείς φορολογούμενοι πρέπει και αυτοί να αισθανθούν ότι δεν αποτελούν παιδιά ενός κατώτερου θεού.

Πρέπει επιτέλους όλοι να αντιληφθούν πως οι εποχές που ο καθένας έκανε ότι ήθελε, όπου μπορούσε, χρεώνοντας και μεταφέροντας τα βάρη στις πλάτες όλων όσων ήταν νομοταγείς, ανήκει στο παρελθόν. Στο μαύρο παρελθόν μια χρεοκοπημένης χώρας. Το μήνυμα θα πρέπει να είναι ηχηρό και ξεκάθαρο.  

Επιτρέψτε μου επίσης να αναφερθώ σε ένα λεπτό κύριε πρόεδρε στους ένστολους. Σήμερα γίνεται το πρώτο βήμα προς την αποκατάστασή τους. Η υπόσχεση του Πρωθυπουργού σε μια τάξη που επλήγη περισσότερο από τις περικοπές του μνημονίου παίρνει σήμερα σάρκα και οστά. Οφείλουμε να στηρίξουμε την επιλογή της κυβέρνησης, στέλνοντας έτσι μήνυμα αποκατάστασης σε όλη την ελληνική κοινωνία.

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι οι δυο  συγκεκριμένες τροπολογίες κινούνται στην κατεύθυνση που μόλις ανέλυσα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο σας ζητώ να τις υπερψηφίσουμε.

Χρήστος Κέλλας
Ομιλία στη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης




«Τα προγράμματα που χαράζουμε εδώ στην Ελλάδα, μοιάζουν με αυτά που σκαρφίζονταν κάποτε οι ηγεμόνες των Παραδουνάβιων περιοχών. Χανόμαστε σε άπειρες, ανούσιες λεπτομέρειες και παραμέτρους, καταγράφοντας ένα πρόγραμμα που μοιάζει με οδηγό σε δημοπρασία. Ενώ τα πράγματα χρειάζονται σαφείς απαντήσεις και ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα το πολύ 4 σημείων, δυστυχώς γίνεται το αντίθετο. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε αυτή την κατεύθυνση».

Αυτό που μόλις διάβασα δεν είναι δικά μου λόγια, ούτε λόγια κάποιου που είναι αντίθετος στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά είναι λόγια του Κώστα Λαπαβίτσα, κατά την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του, παρόντων μάλιστα πολλών βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ενός ανθρώπου, που παρ’ ολίγον θα ήταν Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενός ανθρώπου ο ιδεολογικός προσανατολισμός του οποίου είναι δεδομένος και η πολιτική του θέση και στάση ξεκάθαρη.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε την πρόταση για ψήφο εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση, αντί να είμαστε όλοι ενωμένοι, γύρω από το ίδιο τραπέζι, ώστε να χαράξουμε την πολιτική του μέλλοντος, τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται μια στροφή πριν την οριστική έξοδο από την κρίση, είμαστε εδώ, γιατί κάποιοι έχουν επιλέξει να οδηγήσουν την χώρα Ξανά στην κρίση, Ξανά στα αδιέξοδα, Ξανά στην ανασφάλεια. Εκμεταλλευόμενοι τον ίδιο τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, παράλληλα με την κόπωση του λαού από την υπερπροσπάθεια που έχει κάνει, έρχονται σαν άλλες Σειρήνες, ξεστομίζοντας όμορφες υποσχέσεις, ψέματα, ανέφικτα προγράμματα, τάζοντας τα πάντα στους πάντες, σαν να μην έχουν καταλάβει το ΤΙ αλλά κυρίως το ΓΙΑΤΙ πέρασε η χώρα όλα αυτά που πέρασε. Τυφλωμένοι από το πάθος τους για εξουσία, βάζουν στην άκρη το εθνικό συμφέρον και εστιάζουν μόνο στο πως θα γίνει, όχι να κυβερνήσουν, αλλά να εξουσιάσουν, για να βγάλουν όλα τα απωθημένα δεκαετιών, πάνω στον Ελληνικό λαό. Όπως ακριβώς οι ηγεμόνες των Παραδουνάβιων περιοχών.
Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι
Η ΝΔ και ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, έχουμε αποφασίσει από το 2012 να μιλούμε στο λαό με απόλυτη ειλικρίνεια, όσο δύσκολα και δυσάρεστα μπορεί να είναι αυτά που θα λεχθούν.
Είμαι από τους πρώτους που λέω ότι πολλά από τα μέτρα που έχουν παρθεί είναι άδικα. Είμαι από τους πρώτους που αναγνωρίζω ότι ο συγχρονισμός των Κυβερνητικών αποφάσεων με την κεντρική διοίκηση χρήζει μεγάλων διορθώσεων  και βελτιωτικών αλλαγών, όμως δεν ξεχνάω σε ποιο χρονικό σημείο πήραμε τα ηνία της χώρας στα χέρια μας.  Είχαν προηγηθεί βλέπετε οι παρόμοιες με σήμερα παραπλανητικές  υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ του 2009 και οι μετέπειτα κυβερνητικοί χειρισμοί που αλυσόδεσαν τη χώρα.
Αναλάβαμε μια διαλυμένη χώρα που παράπαιε μέσα στην ανυποληψία και τη διεθνή κατακραυγή και μέσα σε 2,5 χρόνια βελτιώνουμε τους οικονομικούς δείκτες και την χαμένη μας αξιοπιστία.
Με σκληρή προσπάθεια, αθόρυβη δουλειά, μα πάνω απ’ όλα εξαιτίας της απίστευτης ωριμότητας και υπομονής του ελληνικού λαού, βήμα – βήμα επανερχόμαστε. Η ατζέντα των θεμάτων του 2012, σε σχέση με εκείνη του 2014,  είναι σαν να αντικατοπτρίζει μια διαφορετική εποχή, σε μια διαφορετική χώρα. Και στην πραγματικότητα, αυτό είναι ακριβώς: μια διαφορετική ατζέντα μιας διαφορετικής χώρας.
Το 2012 μιλούσαμε για περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάρρευση των δημοσίων εσόδων, φόβο για τις καταθέσεις των ελλήνων πολιτών. Ένα πέπλο ανασφάλειας και τρόμου για το αύριο σκέπαζε την ελληνική επικράτεια καθώς η παραμονή μας στη ζώνη του ευρώ  εξαρτιόταν από τις διαθέσεις άλλων, οι οποίοι έπαιζαν τα δικά τους παιχνίδια στις πλάτες του ελληνικού λαού. Η εθνική μας κυριαρχία είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση και οι περισσότεροι, σε όλες σχεδόν τις γωνιές του κόσμου, πόνταραν στα χειρότερα. Ήταν μια εποχή, όχι τόσο μακρινή, που πραγματικά δεν ήξερε κανείς τι θα του ξημερώσει.
Δύο μόλις χρόνια αργότερα, σήμερα που μιλάμε, η ατζέντα γράφεται με αυξήσεις ( μικρές μεν αλλά αυξήσεις), με  φοροελαφρύνσεις ( μείωση στον ειδικό φόρο πετρελαίου, μείωση έκτακτης εισφοράς, μείωση των προστίμων και των προσαυξήσεων, ρυθμίσεις σε ασφαλιστικές εισφορές και κόκκινα δάνεια, μείωση σε συντελεστές αγοραπωλησίας ακινήτων ), με την εθνική κυριαρχία αδιαπραγμάτευτη, με τα δημόσια έργα σιγά – σιγά να παίρνουν μπρός, θυμίζοντας την Ελλάδα προ του 2009, με τους τουρίστες να συρρέουν κατά εκατομμύρια , με σοβαρούς επενδυτές να κάνουν μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς, με τη παρουσία μας στην ΟΝΕ και την ΕΕ πλέον διασφαλισμένη ΚΑΙ με την εποχή του μνημονίου να φτάνει στο τέλος της.
Προσοχή όμως: ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΑΜΕ ΜΠΑΤΑΧΤΣΗΔΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΞΑΝΑΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ.
Στόχος μου δεν είναι από το βήμα αυτό, να ωραιοποιήσω την κατάσταση. Είμαι από τους βουλευτές που περπατάω στους δρόμους της Λάρισας και δεν έχω σταματήσει στιγμή να επισκέπτομαι τα χωριά της επαρχίας μου και όχι μόνο. Γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει στο εσωτερικό των σπιτιών και στα λογιστήρια των μικρομεσαίων εταιρειών. Γνωρίζω καλά τι συμβαίνει στους δημόσιους οργανισμούς, στα χωράφια των αγροτών, στα ποιμνιοστάσια των κτηνοτρόφων και τι αισθάνεται ο μικρός έμπορος στη γειτονιά μου, όταν κατεβάζει τα ρολά του μαγαζιού του αργά το βράδυ, έχοντας χτυπήσει το «ζήτα» της ταμειακής του μηχανής. Γνωρίζω πολύ καλά πως οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν κουραστεί και έχουν απογοητευτεί με κάποιες συμπεριφορές για τις οποίες μέρος του πολιτικού συστήματος φέρει ακέραια την ευθύνη.
Αν με ρωτήσετε λοιπόν είναι όλα καλά, θα σας απαντήσω, Ασφαλώς και όχι. Όλη αυτή η κρίση και οι πρωτοφανείς αλλαγές σε τόσο σύντομο διάστημα, όλη αυτή η δημοσιονομική προσαρμογή η οποία δεν έχει συμβεί ποτέ και πουθενά σε τέτοια έκταση, σε ολόκληρο τον κόσμο, άφησαν πίσω έναν λαό κουρασμένο, θυμωμένο και πληγωμένο. Ο λαός μας, στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν μπορεί να αντιληφθεί πόσα βήματα έχουν γίνει. Και έχει δίκιο. Άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, μειώθηκαν τα εισοδήματά τους, πλήρωσαν άδικους φόρους, είδαν τις συντάξεις τους να πετσοκόβονται, είδαν τις αποταμιεύσεις τους να λιγοστεύουν, είδαν τα παιδιά και τα εγγόνια τους να εγκαταλείπουν τη χώρα, πρώτη φορά μετά τα μεγάλα κύματα της μετανάστευσης των περασμένων δεκαετιών.
Γιατί όμως; Γιατί ποτέ όλοι μας δεν κάναμε αυτό που έπρεπε. Γιατί πάντα πιστεύαμε ότι το χαλί θα ήταν αρκετά μεγάλο, ώστε να κρύβει από κάτω όλα τα λάθη και τις παραλείψεις. Γιατί πάντα αφήναμε τον λογαριασμό για τον επόμενο, και τελικά καταλήξαμε σε μια σκυταλοδρομία που αντί για σκυτάλη είχαμε μια ωρολογιακή βόμβα και αντί για μπροστά, τρέχαμε προς τα πίσω.
Οι ευθύνες ασφαλώς και βαραίνουν περισσότερο τον πολιτικό κόσμο. Το ΠΑΣΟΚ από το 1981 και ύστερα άνοιξε έναν χορό ακατάσχετων παροχών, δημιουργώντας ταυτόχρονα το κομματικό κράτος της Μεταπολίτευσης προκειμένου να αυξήσει την κομματική του δύναμη, χορό τον οποίο δυστυχώς ακολούθησε και η ΝΔ, αφού όλοι έβλεπαν πως ο λογαριασμός δεν πληρώνονταν από κανέναν.
Αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης τι έκαναν; Με το συνδικαλιστικό τέρας που δημιούργησαν, φορώντας τον μανδύα των δήθεν επαναστατών και διαρκώς αδικημένων, ανοιγόκλειναν  τους διακόπτες όποτε ήθελαν, ακύρωναν μεγαλόπνοα σχέδια και επενδύσεις και δημιούργησαν ένα κράτος εν κράτη, στηριγμένο στην ασυδοσία και τη διαφθορά.
Την πρώτη φορά που κάποιος αποφάσισε να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, είδε ολόκληρο το σύμπαν να πέφτει πάνω του μη δίνοντας την δυνατότητα στην Ελλάδα να έχει μια ήπια και δικαιότερη προσαρμογή. Είχε προηγηθεί η άρνηση της τότε αντιπολίτευσης να συμβάλει σε μια πορεία ελεγχόμενη. Ήταν ο  Κώστας Καραμανλής το 2009 που πήρε το μήνυμα της πολιτικής μισαλλοδοξίας και όλοι γνωρίζουν πλέον τι έγινε τότε.
Αυτό πάει να γίνει και σήμερα. Τώρα που η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν την οριστική της έξοδο από την κρίση και το πέρασμά της στην απέναντι όχθη, πάλι τα ίδια στίφη, μεταμφιεσμένα με τον γνωστό μανδύα του ψευτοπροοδευτικού, κάνουν τα πάντα να γυρίσουν την χώρα στην ανασφάλεια και την μιζέρια.
Είναι ψευτοπροοδευτικοί γιατί την πρόοδο απλώς την επικαλούνται, ως ευχάριστη και εύηχη λέξη, χωρίς στην πραγματικότητα να την θέλουν. Η κινητήρια δύναμή της προόδου κυρίες και κύριοι συνάδερφοι είναι η αλλαγή. Και αυτήν ακριβώς την αλλαγή είναι που φοβούνται, όλοι αυτοί που δήθεν την επιδιώκουν. Και την φοβούνται γιατί γνωρίζουν καλά πως μόλις η χώρα αλλάξει, όλοι αυτοί θα μπουν οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, για να θυμηθούμε και τους πρωταίτιους του ελληνικού πολιτικού λαϊκισμού.
Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι όλων των κομμάτων
Όλοι καταλαβαίνετε πως εισερχόμαστε σε μια άλλη εποχή. Η πολιτική της σκληρής λιτότητας τελειώνει. Πρέπει όλοι μας όμως να πούμε την αλήθεια στον λαό. Ολόκληρη την αλήθεια. Χωρίς μισόλογα, ωραίες λέξεις και υπονοούμενα.
Κάθε θετικό βήμα που θα γίνεται από δω και πέρα θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την οικονομική πορεία της χώρας. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Η χώρα θα βαδίζει με σχέδιο και στόχους. Τα παλιά τελείωσαν. Βήμα – βήμα θα βγούμε πιο δυνατοί και θα διορθώνουμε τα λάθη και τις αδικίες που έγιναν.
Ας σταματήσουμε λοιπόν τα μικροπολιτικά παιχνίδια και ας ενωθούμε όλοι στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας μας, στο ίδιο τραπέζι, με τις πολιτικές διαφορές μας να μας χωρίζουν αλλά με το εθνικό συμφέρον να μας ενώνει. Η χώρα έχει την χρυσή ευκαιρία να τελειώνει οριστικά με τα μνημόνια και την κρίση και να αρχίσει την επούλωση των πληγών.
Ζητώ λοιπόν να δώσετε τώρα την ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση και να αφήσετε να ολοκληρωθεί η θητεία της, έτσι ώστε να κριθεί ψύχραιμα και δίκαια από τον Ελληνικό λαό.
Ο Αλέκος Παπαδόπουλος κάποτε είχε ευχηθεί «η εθνική συνεννόηση να μην γίνει από ανάγκη πάνω στα συντρίμμια που θα προκαλέσει μια νέα εθνική ασυνεννοησία». Το ίδιο εύχομαι και εγώ.

Σας ευχαριστώ πολύ. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΕΛΛΑΣ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΚΙΛΕΛΕΡ
ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ



Αναλυτικά η ομιλία του βουλευτή:
Από το 2010, την χρονιά που η χώρα μας επίσημα χρειάστηκε εξωτερική βοήθεια και εισήλθε στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, από τότε προσπαθούμε να βρούμε ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο εκείνο που θα πρέπει να δώσουμε βαρύτητα και να επενδύσουμε, ώστε να γίνει το όχημα που θα βγάλει την χώρα από το τούνελ και θα σταθεροποιήσει την οικονομία μας.
Η αγροτική πολιτική που ακολουθήθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν μια λανθασμένη πολιτική που βασίστηκε στη βραχυπρόθεσμη εισπρακτική λογική έναντι του μακροπρόθεσμου αναπτυξιακού σχεδιασμού. Αντί να εκμεταλλευτούμε όλα τα οφέλη που έφερε η ένταξη της χώρας μας στην Ενωμένη Ευρώπη με την μορφή των διάφορων ενισχύσεων, δυστυχώς αυτές οι ενισχύσεις έγιναν οι αιτίες που η χώρα παρέμεινε αντιπαραγωγική και καθηλωμένη σε απαρχαιωμένες αντιλήψεις. Η αγροτική πολιτική προσανατολίστηκε στην είσπραξη των ενισχύσεων, κάτι που την κατέστησε πιο εξαρτημένη από τις αποφάσεις της ΕΕ, ενώ συγχρόνως απομακρύνθηκε από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας.
Η Ελλάδα μπορούσε και μπορεί να γίνει ο κήπος της Ευρώπης. Αυτό που λέω δεν είναι μια ουτοπία, ούτε ευχολόγιο. Είναι μια ρεαλιστική πρόταση που βασίζεται σε ρεαλιστικά στοιχεία. Ήδη από το 2010 και μετά όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιστρέφουν στον πρωτογενή τομέα. Τους συνεχόμενους μειωμένους δείκτες της αγροτικής οικονομίας από το 1993 έως και το 2010, αντικαθιστούν οι θετικοί δείκτες εξαγωγών και αγροτικής παραγωγής. Δυναμικά προϊόντα, αποτέλεσμα σύγχρονων μεθόδων καλλιέργειας, με υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως οπωροκηπευτικά, φέτα, γάλα, εσπεριδοειδή, λάδι και πολλά ακόμα, κατακτούν τις αγορές όλου του κόσμου.
Ο αγροτικός τομέας τα προηγούμενα χρόνια είχε απαξιωθεί. Τα παιδιά των αγροτών εγκατέλειπαν τα χωράφια, επέλεγαν διαφορετικά επαγγέλματα, υποτιμώντας τις προοπτικές και τις δυνατότητες που μπορούν να προσφέρουν γεωργία και κτηνοτροφία.
Τώρα όμως ήρθε η στιγμή μέσα από μια οδυνηρή οικονομική κρίση να δούμε τις ευκαιρίες που προσφέρονται από τον πρωτογενή τομέα. Βλέπουμε μια εμφανή στροφή στην οικογενειακή εκμετάλλευση και στην διαφορετική αντιμετώπιση του αγροτικού επαγγέλματος, πιο πολύ  σαν μια σύγχρονη επιχείρηση που μπορεί να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα και ποιότητα ζωής.
Μέρα με τη μέρα γίνεται και περισσότερο αντιληπτό πως η οικογενειακή εργασία μπορεί να γίνει η εκ των έσω λύση για την αγροτική οικογένεια. Η συνεισφορά της οικογενειακής εργασίας έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στον περιορισμό του κόστους και στο παραγωγικό αποτέλεσμα.
Το αμέσως επόμενο βήμα για μια σύγχρονη αγροτική οικονομία είναι το να μπορούν αυτές οι οικογενειακές επιχειρήσεις να συνεταιρισθούν για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις νέες απαιτήσεις της αγοράς. Το μέχρι πρότινος συνεταιριστικό μοντέλο της χώρας απέτυχε παταγωδώς, με το χειρότερο επακόλουθο, τις ηθικές απώλειες, αφού κλονίστηκε στον μέγιστο βαθμό η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη σε τέτοιες κινήσεις.
Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερους νέους συνεταιρισμούς να κάνουν την εμφάνισή τους και με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουν  ότι μόνο όταν υπάρχει κοινό όφελος, αυξάνεται και το ίδιον. Συνεταιρισμοί  στη Νάουσα, στη Κοζάνη, στο Πήλιο, στον Τύρναβο και πολλοί ακόμα, με τελευταίο παράδειγμα το ΘΕΣ ΓΑΛΑ, μας κάνουν όλοι να μελαγχολούμε αναλογιζόμενοι το πόσος χρόνος πήγε χαμένος αλλά και να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία όταν κάθε μέρα μαθαίνουμε τις εντυπωσιακές επιδόσεις των υγιών αυτών συλλογικών δράσεων.
Το κλειδί λοιπόν της επιτυχίας είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσα από τον συνδυασμό της αγροτικής οικογενειακής επιχείρησης και της αξιόπιστης συλλογικής δράσης. Το άθροισμα όλων αυτών θα μας δώσει άκρως θετικά αποτελέσματα.
Τέλος, η πολιτεία οφείλει πλέον να δώσει στον πρωτογενή τομέα τον ρόλο που του αξίζει. 1 )Πρώτα απ’ όλα η αγροτική πολιτική να καθορίζεται μέσα από τα Πανεπιστήμια. 2 ) Η φορολόγηση πρέπει να είναι τέτοια που θα ενθαρρύνει όλο και περισσότερους  να ασχοληθούν με την αγροτική παραγωγή και όχι να τους απομακρύνει. 3 ) Νέα προγράμματα και αυστηροί έλεγχοι  πρέπει να αντικαταστήσουν το καθεστώς ασυδοσίας που υπήρχε.
Η σημερινή κρίση ανέδειξε εγγενή προβλήματα που έχουν να κάνουν με διαρθρωτικά και οργανωτικά προβλήματα, με κρίσεις θεσμών και γενικά ανέδειξε την στρεβλότητα της όλης κατάστασης που επικρατούσε σε όλους τους τομείς της χώρας μας, συνεπώς και στον πρωτογενή τομέα. Η ισορροπία που υπήρχε ήταν εικονική και στηρίζονταν σε σαθρές βάσεις.
Τώρα βρισκόμαστε σε μια φάση για την υπογραφή ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για την γεωργία με έναν επαναπροσδιορισμό των πολιτικών στήριξής της. Είναι η κατάλληλη στιγμή να δημιουργηθεί ένα νέο πλαίσιο ασφάλειας, εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας μεταξύ πολιτείας και πρωτογενούς τομέα, θεμέλια του οποίου θα είναι η οικογενειακή εκμετάλλευση και η συλλογική δράση.

ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κούρεμα στεγαστικών δανείων, μείωση φόρων, ρυθμίσεις για Τειρεσία



Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Ακριβώς πριν ένα χρόνο και σε αυτήν εδώ την αίθουσα, συζητούσαμε τον προϋπολογισμό του 2013. Τρία ήταν τα  βασικά σημεία του: Πρώτον να σταματήσει η χώρα να παράγει ελλείμματα και να δημιουργήσει πλεονάσματα, δεύτερον να φρενάρει η καταστροφική ύφεση και να εισέλθει η χώρα σε μια έστω και στοιχειώδη ανάπτυξη, και τρίτον το 2013 να είναι η τελευταία χρονιά επιβολής οριζόντιων μέτρων.
Θυμάμαι από την περσινή συζήτηση το κλίμα δυσπιστίας, αμφισβήτησης και έντονων επικρίσεων που δεχόμασταν από την αντιπολίτευση, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρουμε και πως είναι θέμα χρόνου η καταστροφή μας και η έξοδός μας από το ευρώ.
Φέτος πάλι αντιμετωπίζουμε από τους ίδιους ανθρώπους δυσπιστία, αμφισβήτηση και επικρίσεις, για διαφορετικούς όμως λόγους αυτή τη φορά. Αυτή ακριβώς είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία της Κυβέρνησης, ότι μέσα σε 17 μήνες κατάφερε να αλλάξει εντελώς την ατζέντα. Φέτος δεν διαφωνούμε για το αν θα τα καταφέρουμε, αλλά για το πόσο τελικά θα είναι το πρωτογενές πλεόνασμα, φέτος δεν διαφωνούμε για το αν θα καταστραφούμε, αλλά για το αν τελικά κάποια μέτρα θεωρούνται οριζόντια ή διαρθρωτικά, φέτος δεν διαφωνούμε, για το αν θα βγούμε από το Ευρώ αλλά για το ποσοστό της ανάπτυξης. Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει σε 17 μόλις μήνες. Έχουμε επιτύχει την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή μεταπολεμικά σε όλο τον δυτικό κόσμο, με όλο το κόστος σε ύφεση, φτώχεια και ανεργία. Πάψαμε όμως να παράγουμε ελλείμματα.   Έχουμε αλλάξει  την ατζέντα των θεμάτων και κάποιοι έχουν μείνει πίσω. Οι ίδιες οι εξελίξεις τους έχουν ξεπεράσει, και δεν το αντιλαμβάνονται.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Σήμερα και μετά από τις πολλές επιτυχίες της Κυβέρνησης μας, θα μπορούσα να κάνω μια ομιλία απαριθμώντας τις επιτυχίες και τις πλείστες αλλαγές που έγιναν και να συνεχίσω με έναν κατάλογο επικρίσεων προς την αντιπολίτευση για την επικίνδυνη πολιτική που ακολουθεί. Δεν θα το κάνω όμως. Σήμερα θέλω να παραθέσω με συντομία τους προβληματισμούς μου και να ασχοληθώ με τα του οίκου μου.
Αν με ρωτήσει κάποιος αν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από τον  προϋπολογισμό του 2014, θα απαντήσω με ειλικρίνεια πως όχι. Είναι ένας προϋπολογισμός  στην λογική της εξασφάλισης των επιτευχθέντων και της πορείας μας προς ένα καλύτερο μέλλον, με περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, και σίγουρα για άλλη μια φορά, ζητούμε να έχουμε με το χαμηλότερο κόστος το μέγιστο αποτέλεσμα. Εκ των πραγμάτων λοιπόν έχουμε να καταβάλλουμε μια  πολύ  δύσκολη προσπάθεια ακόμη. Όμως πρέπει να δώσουμε και στην κοινωνία ένα μήνυμα αισιοδοξίας, ότι πράγματι τα πράγματα αλλάζουν και πως οι θυσίες των πολιτών δεν πάνε χαμένες.
Καλό το πλεόνασμα, καλές οι προβλέψεις για ανάπτυξη, όμως ο κόσμος χρειάζεται χειροπιαστές αποδείξεις για να καταλάβει όλα αυτά, ύστερα από όλα όσα έχει υποστεί. Η κοινωνία κλείνει ηρωικά τα αφτιά της στο λαϊκισμό και στον ψευτοπατριωτισμό που πουλάνε ανέξοδα κάποιοι, όμως δεν πρέπει και εμείς να θεωρούμε αυτήν τους την υπομονή δεδομένη. Η κυβέρνηση πρέπει, και σε αυτό το σημείο κρούω τον κώδωνα του κινδύνου, να δράσει γρηγορότερα και να σκύψει στα καθημερινά προβλήματα του πολίτη. Ο κόσμος ακούει για πιστοληπτικές ικανότητες, για αναβάθμιση της οικονομίας και για θετικές αξιολογήσεις, όμως δεν μπορεί αυτά να τα δει στην καθημερινότητά του.
•    Δεν μπορούμε να αφήνουμε τους λαϊκιστές να σπέρνουν τον πανικό στο κόσμο για τους πλειστηριασμούς και τον φόρο ακινήτων, και εμείς να καθυστερούμε να βγούμε με μια ξεκάθαρη πρόταση στον κόσμο ότι κανένας αδύναμος δεν κινδυνεύει όπως δεσμεύτηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός
•    Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους αγρότες μας να πληρώνουν εγκαίρως τις εισφορές τους, ενώ εμείς να καθυστερούμε επί μήνες την καταβολή των ενισχύσεων και της επιστροφής του ΦΠΑ που δικαιούνται
•    Δεν μπορούμε να ζητάμε υπομονή από τα άτομα με αναπηρία και οι επιτροπές των ΚΕΠΑ να  καθυστερούν για ένα χρόνο τουλάχιστον
Θα μπορούσα να πω πολλά ακόμα, όμως και ο χρόνος δεν αρκεί αλλά και δεν μου αρέσει να μηδενίζω όλα αυτά που γίνονται. Απλά θέλω να πω ότι το νοικοκύρεμα και ο προγραμματισμός θα πρέπει να γίνεται σε συνδυασμό με θαρραλέες αποφάσεις  για την κοινωνία.
Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Κάθε εβδομάδα βρίσκομαι στη Λάρισα και συνομιλώ με τους συμπολίτες μου. Η κοινοβουλευτική μου δραστηριότητα βασίζεται στην προώθηση των καθημερινών τους προβλημάτων και αγωνιών.
Πρωτοστάτησα μαζί και με άλλους συναδέλφους μου σε δύο προτάσεις Νόμων για διαγραφή των καταχωρήσεων από τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ και για τη διαγραφή του 25% του ποσού από  τα στεγαστικά δάνεια. Κατέθεσα και υποστήριξα προτάσεις που αφορούσαν γενναίες ρυθμίσεις για τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ, για σημαντική μείωση στο φόρο πετρελαίου, για την μείωση του φόρου στα ακίνητα, για πίεση στις τράπεζες να ανοίξουν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης, για στήριξη της επιχειρηματικότητας και για αμέριστη βοήθεια στον αγροτικό κόσμο.
Η υιοθέτηση τέτοιων προτάσεων θα δώσουν στον κόσμο θάρρος, ελπίδα και  προοπτική. Σίγουρα χρειάζονται προσπάθειες και δεν είναι εύκολο, όμως έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό με πολλαπλά οφέλη και για το κράτος αλλά και για την ίδια την κοινωνία.
Είμαι ο πρώτος που λέει ότι ο Αντώνης Σαμαράς κάνει Ηράκλειες προσπάθειες για να μπορέσει να ορθοποδήσει η χώρα, αλλαγές που έπρεπε να είχαν γίνει σε διάρκεια 30 χρόνων έγιναν σε 17 μήνες, η χώρα ξαναβρίσκει την χαμένη της αξιοπρέπεια και θα είμαι μαζί του, όμως πρέπει να έρθουμε πιο κοντά στη κοινωνία.
Ο φετινός προϋπολογισμός είναι ένας ισοσκελισμένος προϋπολογισμός που στο τέλος του 2014 θα μας αποδώσει ακόμη μεγαλύτερο πλεόνασμα και καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Επίσης κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι πως κατατίθεται χωρίς να έχει επέλθει συμφωνία με την Τρόικα, δείγμα πραγματικής πολιτικής βούλησης και ρεαλιστικής επίτευξης στόχων.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Αυτός ο προϋπολογισμός έχει την ευκαιρία να γίνει η αφετηρία για την δημιουργία μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ Κυβέρνησης και Κοινωνίας. Η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει τις  μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές αλλά συγχρόνως να λάβει θαρραλέες αποφάσεις που θα επηρεάσουν θετικά την καθημερινότητα των συμπολιτών μας. Δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία. Θα υπερψηφίσω αυτόν τον προϋπολογισμό ελπίζοντας  να εισακουστεί  η παραίνεσή μου ότι  μεταρρυθμίσεις και κοινωνία πρέπει να πάνε μαζί. Είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρουμε.
Σας ευχαριστώ πολύ       

Παρακαλώ σημειώστε ότι αυτή η διαδικτυακή τοποθεσία απαιτεί cookies για να λειτουργήσει σωστά.
Δεν αποθηκεύονται πληροφορίες σχετικά με εσάς προσωπικά.